ที่นี่สวยสุดยอด
ดูสิ โลกนี้ไม่มีเมืองไหนสวยเท่านี้แล้ว
ฟันธง
ตื่นเต้นยังกับไม่เคยมานี่ไปได้
ผมมาไม่บ่อยพอต่างหาก
นั่นละปัญหา
นึกภาพเมืองสวยเว่อร์นี่ กลางสายฝนออกไหม
ลองนึกภาพเมืองนี้ย้อนไปยุค 20
ปารีสยุค 20 กลางสายฝน มีศิลปิน นักเขียน
ทำไมทุกเมืองต้องอยู่กลางสายฝน
เปียกแะมันวิเศษตรงไหน
นึกภาพเราย้ายมาอยู่นี่หลังแต่งงานดูสิ
โอ๊ยตาย ไม่เอา
ไม่มีทางอยู่ที่อื่นนอกสหรัฐ
ถ้าผมได้อยู่นี่ เขียนนิยาย แล้วไม่ต้อง...
นั่งตะบี้ตะบันเขียนบทหนัง
ผมยอมทิ้งบ้านที่เบเวอร์ลี่ ฮิลส์ สระว่ายน้ำ ทุกอย่าง ทันทีเลย
ดู โมเน่ต์เคยอยู่ที่นี่ มาวาดรูป
ออกนอกเมืองมาแค่ 30 นาที
ลองนึกภาพเราสองคนใช้ชีวิตอยู่นี่
เราทำได้นะ ถ้าหนังสือผมขายดี
คุณเพ้ออยู่ในโลกจินตนาการแล้ว
ผมเพ้อเพราะรักคุณ
กลับกันเถอะ
เรามีนัดทานมื้อค่ำกับพ่อแม่
งั้นไปจ้ะ
นักท่องเที่ยวของเรามาแล้ว
ถ้าหนูไม่ต้องดูถนนสวยๆ ร้านอาหารเก๋ๆ อีก...
เมืองในฝันจริงๆ
ใช่ ถ้ามาเที่ยวนะ
ผมเห็นภาพตัวเองอยู่ที่นี่แล้ว
คนปารีสคงเข้าใจผม
เห็นภาพผมเดินเล่นริมเลฟท์แบงค์
หนีบบาแกตต์เล็กๆ ไว้ใต้แขน
จะเดินไปคาเฟ่เดอ ฟลอร์ เพื่อนั่งแต่งหนังสือ
เฮมมิ่งเวย์ว่าไงนะ เขาเรียก "งานรื่นเริงเคลื่อนที่"
รถติดอย่างนี้ ไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนแน่
ดื่มให้การลงทุนธุรกิจใหม่ของจอห์นที่นี่
ค่ะ
- ดื่มครับ - ดื่มค่ะ
ยินดีด้วยครับ
ขอบใจ
บอกตรงๆ
พ่อตื่นเต้นกับการควบรวมกิจการนี่ คนของเรากับคนบริษัทฝรั่งเศส
ไม่งั้นพ่อไม่ใช่แฟนคลับฝรั่งเศสแน่
จอห์นเกลียดการเมืองพวกเขาน่ะ
- พวกนี้ไม่ใช่มิตรประเทศสหรัฐ - ใช่
คุณพ่อโทษพวกเขาไม่ได้ที่ไม่ตามเรา เรื่องอิรักที่ไม่รู้จะหมู่หรือจ่า
ขอเถอะ อย่าถกเรื่องนี้กันอีกเลย
ไม่เป็นอะไรที่พ่อคุณกับผมเห็นไม่ตรงกัน
ประชาธิปไตยก็ต้องแบบนี้
พ่อคุณปกป้องพวกขวาจัดพรรครีพับลิกัน
- ผมคิดว่าคุณพ่อคงหลงใกล้บ้าถึงทำงั้น... - พอเถอะ พอ
แต่ไม่ใช่เราไม่เคารพความเห็นของอีกฝ่าย
ผมพูดถูกไหมครับ
เรามาพูดเรื่องจัดงานแต่งดีไหม
ดีค่ะ พูดนี่ดีกว่า
คุณพ่อใช้เส้นสายช่วย...
อิเนซ
- พอล - สวัสดี
แครอล
โอ้พระเจ้า
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - เธอมาทำอะไรที่นี่
เป็นไงบ้าง
ดีใจที่เจอเธอ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- สบายดีไหมครับ - เป็นยังไงบ้าง
ดี ขอบคุณ
สวัสดีค่ะ
นี่พอลกับแครอล เบทส์ นี่พ่อ แม่ค่ะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- พวกเธอเคยเจอกิลแล้ว - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
เช่นกันครับ
- สวัสดีครับ - จ้ะ
ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมาที่นี่
กระทันหันน่ะ
พอลได้เชิญมาบรรยายที่ซอร์โบน
- ซอร์บอนน์ - ซอร์บอนน์
- วิเศษเลย - ครับ
คุณพ่อมาธุระเรื่องงาน ส่วนเรา...ขอติดสอยมาด้วย
เยี่ยมเลย เราจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน
- ดีเลย - ผมว่าเรามีเรื่องต้องทำเยอะ แต่...
- ทำอะไร - พรุ่งนี้เธอจะทำอะไร
เราจะไปเวอร์ซายส์
แวร์ซายส์
อยากไปเที่ยวแวร์ซายส์มากๆ
เหรอ
แต่ ผมว่าเรา
พรุ่งนี้เราล็อคมื้อเที่ยงไว้ที่บราส์เซอรี ลิปป์
- ไม่ ไม่ได้...ไม่ - ใช่สิ ตั้งใจแล้ว
รู้ไหม อาจารย์ท่านหนึ่งของผม...
ไปทานอาหารที่นั่น แล้วเจอเจมส์ จอยซ์
สมัยชาติที่แล้วได้
จอยซ์นั่งกินซาวเออร์เคราท์แกล้มไส้กรอก
เล่าเรื่องจบแล้วใช่ไหม
ไม่ใช่เรื่องเล่านะ
- แค่เล่าละเอียด - ไม่ เราอยากไปเที่ยวแวร์ซายส์
- ดีเลย - ใช่
ไปแวร์ซายส์ คุณคงไม่เกิดแอนตี้สังคมอีกนะ
ทำไมผมแอนตี้สังคมไปได้
ขอที
คุณแค่บอกเยๆ ก็ได้ว่าไม่อยากไป
ก็พวกเขาเป็นเพื่อนคุณ บอกตรงๆ ผมไม่ได้ปลื้มเขาเหมือนคุณ
เขาเป็นคนรอบรู้
สมัยมหาวิทยาลัย แอบชอบเขา
แครอลเป็นคนลาดมาก
เขาเป็นพวกอวดลาด
เป็นนิดหน่อย
เขาคงไม่ได้มาบรรยายที่ซอร์บอนน์ ถ้าเขาแค่อวดลาด
คุณน่าจะเอานิยายคุณให้เขาอ่าน
ถามจริง ทำไม
เขาจะได้ช่วยวิจารณ์
และบอกได้ทำไมคุณถึงมีปัญหา
นั่นเพราะผมเป็นนักเขียนฮอลลีวู้ดธรรมดา
ไม่เคยเขียนงานจริงจัง เพิ่งจะมาลอง
นะคะ
กิลคะ สัญญากับอย่างได้ไหม ถ้าหนังสือนี่แป๊ก
คุณจะเลิกเขียนต่อ แล้วกลับไปทำสิ่งที่คุณถนัด
คิดดู ค่ายหนังชอบคุณ ใครๆ ก็ต้องการคุณ
คุณอยากทิ้งมันเพื่อมาไส้แห้งจริงๆ เหรอ
ก็...
ทำไมคุณถึงอยากทำอย่างนั้น
รู้สึกพระเจ้าหลุยส์ ย้ายมาสร้างพระราชวังที่นี่ปี 1682
เดิมที่นี่เป็นหนองบึง
ที่จริง ถ้าผมจำไม่ผิด ภาษาฝรั่งเศสโบราณ
"แวร์ซายส์" แปลว่า "ผืนดินที่ถอนวัชพืชออก"
- หรือคะ - ใช่
บริเวณตรงกลางนี่เป็น สไตล์คลาสสิกของฝรั่งเศสที่เจริญสูงสุด
รู้สึกว่าคนออกแบบ เป็นหลุยส์ โว แมนซาร์ท
- แมนซาร์ท - กับชาร์ลส์ เลอ เบริงมั้ง
ใช่ค่ะ
ถ้ามีบ้านตากอากาศอย่างนี้ จะไม่บ่นเลย
- ผมเชื่อจ้ะ - ผมก็เหมือนกัน
แต่อย่าลืม สมัยนั้นมีแต่อ่างอาบน้ำ ผมชอบอาบฝักบัว
เธอจะย้ายไปอยู่ไหนหลังแต่งงาน
- ยังไม่รู้... - มาลิบูจ้ะ
- เราคิดว่าน่าจะเป็นมาลิบูน่ะ - จริงเหรอ
- เราชอบที่นั่นน่ะ - ผมเชียร์ห้องใต้หลังคาในปารีสอยู่
แบบเรื่อง...
ลา โบแฮมม์
เอาแบบนั้นเลยยกเว้นเป็นวัณโรค
ใช่เลย ขอบคุณมาก
เขาไม่มั่นใจว่าจะแต่งนิยายได้
จริงเหรอ
ก็...
ถึงตอนนี้ประวัติผลงานคุณก็รู้กันอยู่
แต่ทุกคนชอบหนังของคุณ ะนั้น...
เขียนบทหนังมันง่ายกว่า...
คุณเล่าตัวเอกในนิยายให้พวกนี้ฟังสิ
ไม่ ผมไม่อยากพูดถึงงานเขียนผม
- ไม่ต้องเล่าพล็อตเรื่องหมด แค่ตัวละคร - น่าสนุกนะ
- ไม่ๆ ผมขอไม่เล่า - เขาทำงานในร้านวันวาน
มันเป็นไง
คงไม่ใช่ร้านขายตุ๊กตาเชอร์ลีย์ เทมเปิ้ล กับวิทยุเก่านะ
ใช่เลย
ไม่เห็นจะมีใครซื้อ ใครจะซื้อ
- ไม่รู้สิ - ก็พวกที่จมอยู่กับอดีตไง
พวกที่คิดว่าชีวิตจะแฮปปี้กว่านี้
ถ้าย้อนไปอยู่อดีตได้
คุณอยากย้อนไปยุคไหน อัศวินหลงยุค
ปารีสยุค 20
กลางสายฝน
- ไม่เลวนะ - สมัยยังไม่มีฝนกรด โทษนะ
รู้ละ ไม่มีภาวะโลกร้อนด้วย ไม่มีทีวี ระเบิดฆ่าตัวตาย
อาวุธนิวเคลียร์ แก๊งค้ายา
กับพวกเรื่องสยองๆ ในหนังผีแย่ๆ
รู้ไหม การย้อนยุคเป็นการปฏิเสธ
ไม่ยอมรับปัจจุบันที่เจ็บปวด
กิลเป็นพวกโรแมนติกตัวยง
เขายิ่งกว่าแฮปปี้ ถ้าได้ใช้ชีวิตเพ้อฝันตลอดไป
จริงเหรอ
การเพ้อฝันนี่เรียกว่า "โหยหายุคทอง"
โดนมาก
การหลงเชื่อผิดๆ ที่ว่า ยุคสมัยอื่นดีกว่ายุคที่ตนเองอยู่
ข้อเสียในจินตนาการฝันหวานของคน ที่ยอมรับปัจจุบันไม่ได้
ใช่ วงนี้เลย
- วงนี้สวยสุดเท่าที่ดูมา - นั่นไง
แหวนแต่งงานต้องเป็นเพชร เพชรเท่านั้น
คนแถวหลังจะได้เห็นตอนเขาสวมให้หนู
โอ้อิเนซ จะต้องเป็นงานอลังการ
แม่แค่หวังว่า...
หนูไม่อยากพูดถึงอีก
เขาคือคนที่ลูกเลือก
แม่จะว่าอะไรได้
ไม่ กิลลาด และ...
เขาประสบความสำเร็จมาก
แต่เขาว่าจะทิ้งทุกอย่างแล้วย้ายมานี่
ค่ะ เขาพูดอยู่
แม่ล่ะกลัวใจจริงๆ
นี่เป็นรูปปั้นที่โด่งดังที่สุดของโรแดง
เหรอ
รูปจำลองตัวนี้สร้างไว้ข้างหลุมศพเขา
โรแดงอยากให้มันเป็นป้ายหลุมศพเขา ซึ่งน่าจะอยู่ที่มูดง
- จริงเหรอค่ะ - จริงเหรอ ไม่รู้เลย
เขาเป็นไข้หวัดใหญ่ตาย ถ้าจำไม่ผิด
ใช่
ในปี 1917 เห็นจะได้
เก่งมากค่ะ
เขานี่รอบรู้จริงๆ ว่าไหม
ใช่
งานโรแดง ส่วนใหญ่ได้อิทธิพลจากภรรยา คามิล
ใช่ค่ะ เธอเป็นผู้ที่มีอิทธิพล
แต่คามิลไม่ใช่ภรรยา เป็นชู้รักของเขา
- คามิลเหรอ ไม่ๆ - โรสคือภรรยา
เขาไม่ได้แต่งกับโรส
- เขาแต่งกับโรส ช่วงบั้นปลายชีวิต - คุณเข้าใจผิดแล้ว
นี่คุณเถียงไกด์เหรอ
ใช่ ผมเถียง
จริงค่ะ มั่นใจ มองซิเออร์
จริงๆ แล้ว เธอพูดถูก
ผมอ่านชีวประวัติโรแดงมา 2 บับ
โรสเป็นภรรยาชัวร์ คามิลเป็นชู้รัก
- คุณอ่านเจองั้นเหรอ จากไหน - ใช่ครับ
ผมก็แปลกใจ ผมเคยเข้าใจผิดเหมือนคุณ มันกลับกันน่ะ
เข้าใจผิดได้ง่ายๆ
คืนนี้พ่อให้เชิญพวกเธอไปงานชิมไวน์
- โอ้ ต้องสนุกแน่เลย - ใช่
พอลเชี่ยวชาญเรื่องไวน์ฝรั่งเศสพอดี
- พูดเป็นเล่น เก่งไปหมด - แน่นอน
เชี่ยวชาญเลยเหรอ
คุณอ่านชีวประวัติโรแดงตั้งแต่เมื่อไร
- ผม - ใช่
เรื่องอะไรผมจะต้องอ่านด้วย
ผมจะดื่มไวน์แคลิฟอร์เนียตลอดแต่ว่า...
นาปา แวลลีย์อยู่ห่างจากนี่ 6 พันไมล์
จอห์น พี่ชาย สบายดีไหม
- อ้าว ไปไงมาไง - กิลคะ
- ไปเถอะ - อะไรนะ
- ไม่ชอบนายคนนี้ - โอเค
เอาอย่างนี้ เรามาชิมไวน์กันต่อ
- ได้ งั้นเริ่มจากนี่ - เอาอันไหนดีคะ
เราต้องเป็นนักวิทยาศาสตร์ ดื่มใหม่ให้หมดเลย
ผมไม่รู้...
- พวกเราหมายถึง... - ทำไมแก้มคุณแดงอย่างนี้ล่ะ
อะไร
- ไม่แดงซะหน่อย - แดงก่ำเลย
คงเพราะฟีโรโมนที่คุณหลั่งออกมา
- เจ้าสารนี่กำลังยั่วผมแทบคลั่งแล้ว - อย่าน่า
เซ็กซ์กับอัลกอฮอลล์เหรอ
ใช่
จุดไฟราคะดีแต่ดับลีลา บาร์ดกล่าวไว้
- นั่นคุณพูดเอง - ชิมไวน์ปี 61 หรือยัง
กลมกล่อมมาก
ฝีมือพอลเลือก
ทำไม เป็นอะไรคะ
เป็นอะไรคะ
ฝาดกว่าปี 95 ไปหน่อย
ผมชอบกลิ่นรมควันมากกว่าผลไม้
ใช่ค่ะ
แครอลกับผมจะไปเต้นรำกันต่อ
- เต้นรำเหรอ - ได้ยินว่ามีร้านดีๆ อยู่
สนใจไหม
- ไม่ล่ะ ไม่ๆ ผมไม่อยากทำงานกร่อย - ไปสิ ไป
แต่ผมอยากสูดอากาศ
โธ่ ไปเถอะ
ไม่ๆ ผมแค่...
ถึงคุณจะแค่ไปนั่งมองหาทางหนีไฟก็เถอะ
- ไม่ - ถ้ากิลไม่ไป
ให้เธอยืมพอลควง
- หัวประชาธิปไตยอยู่แล้ว - จริงเหรอ
พอลเป็นนักเต้นเท้าไฟด้วย
ถ้าคุณไม่ว่า ผมอยากเดินเล่นแล้วเข้านอน
ไว้วันอื่นเราค่อยไปกัน
ก็ได้ แต่ไปได้ ใช่ไหมคะ
อะไรนะ คุณอยากไปเหรอ
- อยากสิ - คุณเอ่อ...
- เถอะนะ - ใช่
ยังไม่เพลีย อยากเต้นจะแย่
เราไว้เจอกันที่โรงแรม
- โอเค - ผมจะดูแลเธออย่างดี
- โอเค - โอเค
ไปเรียกแท็กซี่กัน
ผมไปเรียกแท็กซี่นะ
- ค่ะ - แท็กซี่
โอเค แต่คุณควรขึ้นแท็กซี่
ไม่ ผมไม่ขึ้น
- ผมจะเดิน - ไม่ได้
- ผมเอ่อ... - ไม่ได้ เดี๋ยวหลงนะ
โอเค ผมจะเดิน
โอเค
เขาเขียนเก่งไหม
ได้อ่านงานเขาหรือยัง
เขาไม่ยอมให้ใครอ่าน
- ไม่ยอมเหรอ - ไม่
ถ้าเขาต้องการ
ผมยินดีดูให้ และช่วยวิจารณ์ให้เขาได้นะ
- งั้นก็วิเศษเลย - จริงเหรอ
ใช่ค่ะ
- เขาคงต้องการอย่างนั้น - ผมไม่รังเกียจ
- มันช่วยได้ - ต้องลองให้คนอื่นอ่าน
จำเป็นจริงๆ
คุณจะพูดตรงๆ ไม่มีกั๊กนะ
ไม่แน่นอน คุณก็รู้ผมไม่ทำอย่างนั้น
รู้คุณไม่ทำแน่
แต่ติดที่ว่าพอเป็นเรื่องงานเขียนเขา
เขาไม่เคารพความเห็นของคนอื่นเลย
จริงน่ะ
โทษครับ ปาร์เลซ์ วูส์ พูดอังกฤษได้ไหม
- ไม่ค่ะ - ไม่ครับ
โรงแรมบริสตอล
นี่ มา ขึ้นรถ
มาเร็ว
มาเร็วพวก
- ผมไม่ได้ยิน อะไรนะ - ขึ้นมา
มาเร็ว พวก ขึ้นรถ
ไม่ๆ ผมว่าคุณจำคนผิดแล้ว
อะไรนะ ผมไม่เข้าใจ
ผมเมานิดๆ ผม...
- เถอะน่า - นี่เปอโยต์รุ่นเก่าเหรอ
เพื่อนผมที่เบเวอร์ลี่ฮิลส์ก็เล่นอยู่
มา มาดื่มกัน
- ไม่นะ ผมเอ่อ... - มีปาร์ตี้ให้ไปอีกเยอะ
- มาเถอเะพวก - ไปปาร์ตี้กัน
เร็วเข้า เร็วสิ
- คุณจะไปปาร์ตี้เหรอ - ไปๆ เร็วสิ
ก็ได้
ส่งมือมา
นั่งนี่
ไปตะลุยปารีสกัน มองซิเออร์
โอเค พวกคุณจะพาผมไปไหน
ไม่แฟร์นี่
คืนนี้ผมดื่มไวน์มาเยอะแล้ว
ผมเป็นคอแชมเปญ
ก็ได้ ดื่มครับ
ราตรีนี้ยังเยาว์ ดื่มเร็ว
ผมดื่มอยู่
หมดแก้ว หมดแก้ว หมดแก้ว
ดูคุณหลงทางนะ
ใช่ครับ ไม่
คุณเป็นคนอเมริกันเหรอ
ถ้านับอลาบาม่าเป็นอเมริกา งั้นก็ใช่
คิดถึงเหล้าโรงจัง คุณทำงานอะไร
ผมเหรอ ผมเป็นนักเขียน
คุณเขียนอะไร
ผมกำลังเขียนนิยาย
อ๋องั้นรึ เซลด้านะ
- สวัสดีครับ - สก็อตๆ มานี่หน่อย
- ว่าไงจ๊ะ ที่รัก - มานี่หน่อยค่ะ
- จ้ะ - นี่นักเขียนจาก...
- ที่ไหนคะ - อ้อ นักเขียน
แคลิฟอร์เนีย
สก็อต ฟิทซ์เจอรัลด์ครับ คุณเป็นใคร ไอ้เกลอ
กิล...
คนดัง...
พวกคุณนามสกุลเดียวกับ...
กับอะไร
สก็อต ฟิทซ์เจอรัลด์และ...
สก็อตและเซลด้า ฟิทซ์เจอรัลด์คนดัง
เธอสวยใช่ไหมล่ะ
ครับ สวย ครับ ช่าง...
ช่างบังเอิญจริงๆ เหมือน...
คุณทำตาโตเหมือนตกใจ
อึ้ง ตะลึงงัน ตัวชา แข็งทื่อ
ไม่ใช่ๆ ผมมัวแต่มองผู้ชายที่เล่นเปียโนอยู่
แล้วเชื่อไหม ผมคุ้นๆ หน้าเขา จากแผ่นเสียงเพลงเก่า
รู้ เป็นนักแต่งเนื้อร้องโด่งดังได้
ไม่ใช่แต่งทำนองได้นะ ลองแล้ว
แต่พอได้ฟังเพลงที่เขาแต่ง
ก็รู้ว่าไม่มีทางแต่งเพลงเพราะๆ ได้ ความสามารถของคือการดื่ม
แน่นอนอยู่แล้ว
เขาไม่ได้แต่งเพลง ใช่ไหม
มันเป็นไปไม่ได้
แล้วคุณเขียนหนังสือประเภทไหน
ผมกำลังเขียน...
นี่ผมอยู่ที่ไหน
ขอโทษนะ คุณไม่รู้จักเจ้าภาพเหรอ
เพื่อนๆ จัดงานเลี้ยงให้ ฌอง ก็อกโต
คุณผู้หญิง คุณอำผมเล่นใช่ไหม
รู้ว่าคุณคิดอะไร
ที่นี่น่าเบื่อ เห็นด้วย
ไปต่อที่อื่นกัน
- ไปบริคท็อปกัน สก็อต - บริคท็อปเหรอ
- บริคท็อป - เบื่อ เขาเบื่อ เราเบื่อกันหมด
เราเบื่อกันหมด งั้นไปบริคท็อป
คุณไปชวนโคลกับลินดา
กิล ไปด้วยกันไหม
นี่เป็นอีกร้านที่ใช้ได้เลยในปารีส
วิสกี้ซาวเออร์ที่นี่เด็ดดวง
สวัสดีอยู่ดีมีสุขนะ
ขออภัย ผสมเกรนกับแก็ปป้า
หนุ่มนี่เป็นนักเขียน
กิล ใช่ไหม กิล
กิล เพ็นเดอร์
เฮมมิ่งเวย์
คุณชอบหนังสือของผมสินะ
ชอบเหรอ ผมรักผลงานทุกชิ้นของคุณเลย
มันเป็นหนังสือที่ดีเพราะตรงไปตรงมา
นั่นคือสิ่งที่สงครามกระทำต่อมนุษย์
การตายในโคลนตมไม่ได้ดีสูงส่งอะไร
เว้นแต่ว่าคุณตายอย่างภาคภูมิ
เมื่อนั้นจะไม่ใช่แค่สูงส่งแต่กล้าหาญด้วย
คุณอ่านเรื่องสั้นหรือยัง
คิดว่าไง
ก็ใช้ได้ แต่ยังไม่น่าพอใจ
น่าจะรู้ว่าคุณจะไม่ชอบ
โธ่ที่รัก คุณอ่อนไหวไปแล้ว
คุณชอบเรื่อง แต่เขาเกลียด
โธ่ไอ้เกลอ นายทำให้เรื่องวุ่นวายมากขึ้น
ชักหงุดหงิด
บรรยากาศในนี้ไม่โสภาละ
คุณจะไปไหน
เขาจะไปแซงต์ แชร์กแมง จะไปกับเขา
เซลด้า ที่รัก...
ถ้าคุณนั่งดื่มกับเขา
จะไปกับนักสู้วัว
พาเธอมาส่งในเวลาอันควรได้ไหม
เธอจะทำให้นายหัวหมุน ผู้หญิงคนนี้
เธอตื่นเต้นน่ะ
และเธอก็มีพรสวรรค์
เดือนนี้เห่อแต่งนิยาย
เดือนก่อนเห่ออีกอย่าง
นายเป็นนักเขียน
ต้องมีเวลาเขียน ไม่ใช่เที่ยวเตร่อย่างนี้
เธอทำนายเสียงานเพราะเธอเป็นคู่แข่ง คุณเห็นด้วยไหม
ผมเหรอ
พูดมา คุณว่าเพื่อนผมทำผิดมหันต์ไหม
ผมไม่รู้จักพวกฟิทซ์เจอรัลด์ดีขนาดนั้น
คุณเป็นนักเขียน
ต้องช่างสังเกต คุณอยู่กับพวกเขามาทั้งคืน
อย่าพูดชีวิตส่วนตัวในที่สาธารณะได้ไหม
- เธออิจาพรสวรรค์ของเขา - นาย...
มันเป็นพรสวรรค์ชั้นเยี่ยมที่หายาก
คุณชอบผลงานเขาไหม
- พูดเต็มที่เลย - หยุด พอเถอะ
คุณชอบ มาร์ค ทเวนไหม
จะไปตามเซลด้า
ไม่ชอบที่เธอไปกับหนุ่มสเปนนั่น
ขอผม
ผมเป็นแฟนตัวยงของมาร์ค ทเวน
ผมว่าเราพูดได้เต็มปากว่า...
วรรณกรรมสมัยใหม่ของอเมริกันทุกเรื่อง มาจากเรื่องฮัคเคิลเบอร์รี่ ฟินน์
ชกมวยไหม
ไม่ ไม่ชก คือว่าผม...ไม่ได้ชก เปล่า
คุณเขียนอะไร
นวนิยาย
เรื่องอะไร
ผู้ชายคนหนึ่งที่ทำงานในร้านวันวาน
ไอ้ร้านวันวานนี่คืออะไร
ร้านที่ขายของเก่า ของที่รำลึก
มันฟังดูไม่เข้าท่าใช่ไหม
ไม่มีหัวข้อไหนไม่เข้าท่าหากเป็นเรื่องจริง
หากว่างานเขียนนั้นใสสะอาด จริงใจ
และพิสูจน์ความกล้าภายใต้ความกดดันได้
คือว่า...
ผมขอให้คุณช่วยครั้งใหญ่ที่สุดได้ไหม
- ไม่ ผมขอไม่ได้สิ - เรื่องอะไร
คุณช่วยอ่านมันได้ไหม
นวนิยายของคุณ
ใช่ หนาประมาณ 400 หน้า
ผมกำลังต้องการความเห็นพอดี
ความเห็นของผมคือผมไม่ชอบมัน
แต่คุณยังไม่ทันอ่านเลย
ถ้าไม่ดี ผมไม่ชอบ ไม่ชอบงานแย่ๆ
แต่ถ้าดี ผมจะอิจา เกลียดหนักขึ้น
คุณไม่ต้องการความเห็นนักเขียนคนอื่นหรอก
ใช่ เพียงแต่...คุณรู้ไหมเพราะอะไร
ผมไม่ไว้ใจคนที่จะมาวิจารณ์มันอยู่
นักเขียนแข่งขันกันทั้งนั้น
ผมไม่กล้าแข่งกับคุณหรอกครับ
คุณถ่อมตัวเกิน ไม่เป็นชายชาตรีเลย
ถ้าคุณเป็นนักเขียน
จงประกาศตนว่าเป็นมือหนึ่ง
แต่ไม่มีทางตราบใดที่ผมยังอยู่
เว้นแต่คุณสวมนวม มาชกตัดสินกัน
ไม่ๆ ผมไม่อยาก
ผมจะไม่อ่านงานคุณ แต่แนะให้ว่าทำไง
ยังไงครับ
ผมจะเอาไปให้เกอร์ทรูด สไตน์อ่าน
เธอเป็นคนเดียวที่ผมไว้ใจให้อ่านงานผม
คุณจะเอานิยายผมให้สไตน์อ่านเหรอ
เอามาให้ผม
ผมจะเอามา
รอเธอกลับจากสเปนพรุ่งนี้
เยี่ยม ผมจะไปเอามา
ผมจะ...
ผมบอกไม่ถูกว่าผมตื่นเต้นแค่ไหน
มันทำให้ตัวผมลอย หัวใจเต้นรัว
แต่...ผมจะไปเอามาแล้วจะกลับมา
โอเค
เดี๋ยวๆ กิล กิล ใจเย็นๆ ก่อน
สงบสติก่อน
นายมีคืนที่ยิ่งใหญ่มา
ฟิทซ์เจอรัลด์
เฮมมิ่งเวย์
ปาป้า
นายต้อง...
เรายังไม่ได้นัดแนะว่าจะพบกันที่ไหน
ดีที่เมื่อคืนคุณไม่ได้ไป
คุณคงจะไม่ชอบดนตรี และผู้คน
แต่ว่าสนุก
คิดอะไรอยู่คะ
ดูคุณเบลอๆ
ถ้าผมจะบอกคุณว่าเมื่อคืน...
ผมอยู่กับเออร์เนสต์ เฮมมิ่งเวย์
และสก็อต ฟิทซ์เจอรัลด์ คุณจะว่าไง
นี่เหรอที่คุณฝันถึง
กวีขวัญใจของคุณ
ใช่ แต่ถ้าผมไม่ได้ฝันล่ะ
หมายความว่าไง
ถ้าผมอยู่กับเฮมมิ่งเวย์ ฟิทซ์เจอรัลด์และโคล พอร์ทเตอร์จริง
ก็คงคิดถึงเนื้องอกในสมอง
ขอบอกว่าเซลด้า ฟิทซ์เจอรัลด์ เป็นอย่างที่เราเข้าใจเลย
อย่างที่เราอ่านเจอในหนังสือ
เธอมีเสน่ห์
แต่อารมณ์แปรปรวน รู้ไหม เธอไม่ชอบขี้หน้าเฮมมิ่งเวย์
สก็อตรู้ดีว่าเฮมมิ่งเวย์พูดถูกเรื่องเธอ
แต่จะเห็นว่าเขาสับสนเพราะเขารักเธอ
เร็วค่ะ ลุก
เลิกคุยไร้สาระได้แล้ว
เดี๋ยวจะไปสาย
ผมจะอยู่ที่ห้อง ดูนวนิยายผมหน่อย
ผมอยากขัดเกลาอะไรนิดหน่อย
ไม่ ไว้ค่อยมาทำ
แม่ว่าเราใช้ส่วนลด ช่างแต่งบ้านของแม่ได้ ลุกค่ะ
มาดูนี่สิ อิเนซ
นี่วางที่บ้านริมหาดในมาลิบูคงเก๋ไก๋
ว่าไงคะ
ถูกเหมือนได้เปล่าแค่ 18,000
ตั้ง 18,000 เลยเหรอ
เดี๋ยว บอกเงินยูโร ก็ต้องมากกว่านี้
ประมาณ 2 หมื่นดอลลาร์
- น่าจะมากกว่านั้นนะ ผมว่า - ค่ะ
รู้ แต่แบบนี้หายากนะที่บ้านเรา
แม่พูดถูกนะ กิล
ครับ แต่อย่าลืมสิ
เรายังหาบ้านไม่ได้เลย
และเรากำลังรัดเข็มขัดอยู่
ผมจะได้ไม่ต้องรับปรับบทต็อกต๋อยอีก
ก็...
แต่ว่ามันสวยนะ
จ่ายอะไรก็ได้อย่างนั้น
สวยมากค่ะ
จ่ายถูกก็ได้ของถูก
พวกคุณอยากเดินกลับกันไหม
เดิน ไม่เอา ฝนลงเม็ดแล้ว
เดินกลางสายฝนดีออก
- กิล... - สวยจะตาย
ไม่ เดินตากฝน สวยตรงไหน
อย่าลืม พ่อแม่จะพาลูกไปทานมื้อค่ำ
อ๋อใช่ แจ๋วเลย
จากนั้นผมมีเซอร์ไพรส์ใหญ่ให้คุณ
อะไรนะ
- ไม่เอา - เอาน่า
- เถอะน่า - ไม่ชอบเซอร์ไพรส์
แล้วคุณจะชอบ
แน่ใจนะไม่อยากเดินกลางสายฝน
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเราแล้ว
- ขึ้นรถน่า - เอาน่า
- ไม่เดินหรอก - มันก็ไม่เลวร้ายนะ
ก็ได้
รีบๆ ขึ้น...
ไม่เข้าใจ เราจะไปไหนกัน
จะถึงแล้ว
คุณเร่งเราตอนทานอาหาร พ่อยังกินขนมหวานไม่หมดเลย
ช่างมันเถอะ คุณกำลังจะได้ผจญภัยสุดอะเมซซิ่ง
ไหนคะ
แค่...อิเนซ ขอร้องล่ะ
ทำไมคุณถือหนังสือมาด้วย
เดี๋ยวก็รู้
ถึงตอนนั้น คุณจะต้องอ้าปากค้าง
คุณก็รู้ผมไม่เคยเว่อร์
ะนั้นถ้าผมบอกว่ามันเหลือเชื่อ ก็...
โอเคค่ะ
แค่ไม่เข้าใจ
ผมรู้ ผมรู้
คุณสงสัยทำไมผมทำตัวแปลกๆ ทั้งวัน
ค่ะ
เดี๋ยวคุณจะได้รู้
แล้วจะอึ้งว่าทำไมผมไม่ทำตัวบ้ากว่านี้
- นี่มันช่าง... - เชื่อสิ ผมเข้าใจ
ไม่รู้คุณคิดจะทำอะไร
แต่นี่ไม่เห็นผจญภัยอะเมซซิ่งสักนิด
ไปยิมและนวดมา เพลียมาก
จะขึ้นแท็กซี่กลับแล้ว
แท็กซี่
อย่า อิเนซ รออีกนิดหนึ่งน่า
ถ้าคุณอยากเดินชมปารีสยามราตรีก็ตามใจ
เชิญ อ่านหนังสือที่ยืมแครอลมาค้างอยู่
รออีกสิบนาทีน่า แล้วเราเดินกลับกัน
ถ้าหลับแล้วตอนคุณกลับมา ไม่ต้องปลุกนะ
เราทำอะไรผิดนะ
หรือเธอพูดถูก เราต้องหาหมอประสาท
นายออกจากงานชิมไวน์มา
นายเมากรึ่มๆ ไม่ถึงกับไม่มีสติ
หลงทาง เดินไปเรื่อยๆ
จนมาถึงนี่
มันอาจเป็นแค่โอกาสหนเดียวในชีวิต
นาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืนแล้ว...
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ คุณเฮมมิ่งเวย์
ผมโดดขึ้นเลยละกัน
ภารกิจคือยึดเนิน
เรามากันสี่คน
5 ถ้านับวิเซนเต้
แต่เขาเสียมือไปตอนน้อยหน่าระเบิด จึงสู้ได้ไม่เต็มที่ตอนผมพบเขาครั้งแรก
เขายังเด็กและกล้าหาญ
เนินเขาลื่นแะเพราะ่ำฝนหลายวัน
แถมทางลาดลงหาถนน
บนถนนก็มีพวกเยอรมันหลายคน
แผนคือเล็งเป้ากลุ่มแรก
ถ้าเราไม่พลาดเป้า ก็จะถ่วงเวลาได้
คุณกลัวไหมครับ
กลัวอะไร
ถูกฆ่าตาย
คุณไม่มีวันเขียนได้ดีหากว่ากลัวตาย
- คุณกลัวไหม - กลัว กลัวครับ
ต้องพูดว่ามันคงเป็นสิ่งที่ผมกลัวที่สุด
ทุกคนที่เกิดก่อนคุณเจอทั้งนั้น ทุกคนต้องตาย
ผมก็รู้ แต่ว่า...
คุณเคยร่วมรักกับอิสตรีที่แท้จริงไหม
อันที่จริง คู่หมั้นผมเซ็กซี่มาก
ตอนร่วมรักกับเธอ คุณรู้สึกเร่าร้อนงดงามแท้จริง
ชั่วขณะหนึ่ง คุณลืมความกลัวตายไป
ไม่ ไม่เคยรู้สึก
ผมเชื่อรักแท้จะช่วยยืดชีวิตจากความตาย
ความขลาดมาจากการไม่รัก หรือรักไม่มากพอ
ซึ่งก็ไม่ต่างกัน
เมื่อคนจริงผู้กล้าจ้องมองความตาย
ก็เหมือนนักล่าแรดที่ผมรู้จักบางคน
หรือเบลมอนเต้ผู้กล้าที่แท้จริง
เพราะรักของเขามีไฟราคะมากพอ ที่จะช่วยให้ลืมความตายได้
จนเมื่อมันกลับมา ทุกคนหนีไม่พ้น
เมื่อนั้นคุณต้องร่วมรักขึ้นสวรรค์อีกครั้ง
ลองคิดดูนะ
อลิซ เป็นไง สบายดีนะ
- สวัสดีค่ะ - ดี ผมเห็นเธอกลับมาแล้ว
- ตามมา - ครับ
นี่กิล เพ็นเดอร์ นี่คุณสไตน์
เขาเป็นนักเขียนหนุ่มอเมริกัน
คิดว่าพวกคุณน่าจะรู้จักกันไว้
ดีเลยที่คุณมา
ช่วยตัดสินที ว่าพวกเรา ใครถูก ใครผิด
บอกปาโบลว่าภาพนี้ ไม่สะท้อนความงามอาเดรียอาน่า
มันเป็นสากลแต่ขาดความเป็นภววิสัย
ดูสิเขาทำยังไงกับเธอ
ชุ่ม่ำด้วยคาวโลกีย์ ไฟราคะแผดเผา
ใช่ เธอสวย
แต่เป็นความงามที่ล้ำลึก พราวเสน่ห์
คุณเห็นอาเดรียอาน่าแล้วคิดยังไง
คือ...
งดงามไม่ธรรมดา
ใช่ คุณพูดถูก คุณสไตน์
แน่นอน คุณคงดูออกเหตุใดเขาถึงขาดภววิสัย
เขาสร้างสิ่งมีชีวิตแห่งถ.ปลาส ปิกัลล์ โสเภณีผู้ร่านราคะ
พออยู่กับคุณในที่ลับตา ก็เธอเป็นชู้รักคุณ
แต่เราไม่รู้จักเธอแบบนั้น
คุณจึงใช้ความคิดของไพร่กระ)มพี ทำให้เธอเป็นสิ่งบำเรอความสุข
มันเหมือนภาพวัตถุมากกว่าภาพคน
หนังสือคุณเป็นเรื่องยังไง
นี่ใช่ไหม
- ใช่ นี่... - จะดูให้นะ
คุณอ่านหรือยัง เฮมมิ่งเวย์
ยัง ยกหน้าที่นี้ให้คุณ
คุณตัดสินผลงานผมได้ดีเสมอ
"รอยอดีตคือชื่อร้าน สินค้าในร้านเต็มไปด้วยความทรงจำ
สิ่งที่เคยธรรมดาดูด้อยค่าของคนรุ่นหนึ่ง
ถูกกาลเวลาแปรเปลี่ยนสภาพ...
กลายเป็นสิ่งวิเศษดีเกินจริงในบัดดล"
ชอบนะ ฟังแล้วติดใจเลย
ติดใจถูกไหม
จะเริ่มอ่านคืนนี้
แต่กับคุณมีเรื่องต้องคุยกันก่อน
รอคำตอบจากบ.ก.นั่น 2 เดือนแล้ว
ส่งงานเขียนที่คุณกับดูให้เขา กับเรื่องสั้นๆ อีก 4 ชิ้น
ให้สำเนานิยาย และบับที่ขัดเกลากับเขาไป
แต่ทว่า 2 เดือนแล้ว เงียบสนิท
จริงเหรอที่คุณติดใจบทเกริ่นเรื่องของผม
อดีตมีเสน่ห์สำหรับเสมอ
ผมก็เหมือนกัน
มันน่าหลงใหลสำหรับผม
ผมชอบพูดว่าตัวเองเกิดช้าไป
ถ้าได้อยู่ปารีส ยุคลาเบลล์เอป็อกคงวิเศษ
จริงเหรอ
ใช่
ดีกว่าตอนนี้หรือครับ
บรรยากาศทุกอย่าง
บรรยากาศทุกอย่าง ม้า รถม้าเอย
ร้านแม็กซิมสมัยนั้นด้วย
คุณพูดภาษาอังกฤษเก่งมาก
ไม่ ไม่หรอก
ไม่ เก่งจริงๆ
คุณคบกับปิกัสโซ่มานานแค่ไหนแล้ว
พระเจ้า ผมโพล่งปากไปเหรอนี่
ประทานโทษ
ผมไม่ได้ตั้งใจ...ไม่คิดละลาบละล้วง
คุณเกิดที่ปารีสใช่ไหม
เกิดที่บอร์กโดซ์
ย้ายมาเรียนแฟชั่นที่นี่
แต่คุณคงไม่อยากฟังหรอก
อยากครับ อยาก
เล่าต่อสิ คุณย้ายมาเรียนแฟชั่นที่นี่
มาเรียนกับโคโค่ ชาแนล แล้วก็ตกหลุมรักปารีส
และก็รักจิตรกรลูกครึ่งยิว-อิตาลี นัยน์ตาดำเข้มจอมหลอน
รู้ว่าอาเมดีโอมีหญิงอื่น
แต่ก็ยังอดย้ายมาอยู่กับเขาไม่ได้ ตอนเขาชวน
เป็นหกเดือนที่งดงามมาก
คงไม่ใช่โมดิกลิอานี่นะ
คุณเคยอยู่กับ...โมดิกลิอานี่เหรอ
ก็คุณถาม
จึงเล่าเรื่องน่าเศร้าของให้ฟัง
กับบราค เขาก็มีหญิงอื่นอีก
หลายคนเลย
และตอนนี้ อยู่กับปาโบล
หมายถึง เขาแต่งงานแล้ว
แต่ว่า...ทุกวันก็จะแต่งๆ เลิกๆ
ไม่รู้มีผู้หญิงสักกี่คนที่ทนอยู่กับเขาได้
เขานี่อยู่ด้วยยากจริงๆ
แม่เจ้า คุณนี่แฟนคลับศิลปะตัวยงเลย
ประทานโทษ
ไม่มีอะไร ผมแค่พูดเยๆ
เล่าเรื่องคุณให้ฟังบ้างสิ
อะไร ไม่รู้สิ ผมจะบอกไงดี
คุณมาปารีสเพื่อเขียนงานเหรอ
เพราะอย่างที่รู้ เดี๋ยวนี้คนอเมริกันอยากย้ายมาอยู่นี่
เฮมมิ่งเวย์มีเสน่ห์ว่าไหม
ชอบงานเขียนเขามาก
ใช่
ผมรู้
อันที่จริง ผมแค่มาเที่ยวครับ
อ๋อ คุณต้องอยู่ที่นี่
จริงเหรอ
ค่ะ ที่นี่เป็นเมืองสวยงาม สำหรับนักเขียนและศิลปิน
ผมรู้ ผมก็อยากอยู่ แต่ไม่ง่ายยังงั้น
และตกหลุมรักหนังสือคุณเข้าอย่างจัง
จริงเหรอ
จึงอยากฟังที่เหลือ
คุณชอบจริงๆ เหรอ
เพราะผมว่าจะแก้ไข...
เพ็นเดอร์ ไปมองมาร์ตหาอะไรดื่มกัน
ได้สิ ไป...
จะคุยเรื่องงานคุณทันทีที่อ่านจบ
จะให้ติดต่อคุณได้ที่ไหน
ผมแวะมาหาคุณเองดีกว่า
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
บ้านเราเปิดเสมออยู่แล้ว
เยี่ยม
คุณจะไปกับเราไหม
ครับ ผม...ผมก็อยากไปนะ
แต่ไปไม่ได้ หวังว่าจะได้พบคุณอีก ในที่สุด
ถ้างั้นก็คงดี
ครับ
ไปกันเถอะ
สักวันผมจะแย่งคุณจากอัจริยะนี่ให้ได้
แต่เขาสู้มีโรไม่ได้
ราตรีสวัสดิ์
กิล เพ็นเดอร์
ได้พบกับเฮมมิ่งเวย์ และปิกัสโซ่
ปาโบล ปิกัสโซ่กับเออร์เนสต์ เฮมมิ่งเวย์
กิล เพ็นเดอร์ คนเมืองพาซาดีน่า
เป็นลูกเสือ สอบตกภาษาอังกฤษตอนปีหนึ่ง
แต่ไอ้หนูกิลเอานวนิยายของตัวเอง ให้เกอร์ทรูด สไตน์อ่าน
ให้ตาย สาวน้อยนั่นช่าง...สวยจริงๆ
เสียดายลูกไม่ไปดูหนังกับเราเมื่อคืน
เราไปดูหนังอเมริกันตลกมากๆ
ครับ
ใครแสดงคะ
ไม่รู้สิ ลืมชื่อไปแล้ว
ตลกแต่ลืมแล้ว
ฟังดูเหมือนหนังที่ผมเคยดู
เผลอๆ จะเป็นคนเขียนบทด้วย
แม่รู้ว่ามันปัญญาอ่อน หน่อมแน้ม
ไม่ประเทืองปัญญา ไม่น่าเชื่อด้วย
แต่จอห์นกับแม่อดขำกลิ้งไม่ได้
เราเดินมาทางนี้แล้วหรือยัง
เดินแล้วเหรอ
เมื่อคืนคุณกลับมากี่โมง
ไม่ดึกมาก
ผมพบว่าการเดินเล่นหลังเที่ยงคืน ช่วยให้ความคิดผมแล่น
มันไม่มีสิ่งล่อใจตอนกลางวันดี
ผมคงจะไปเดินเล่นอีกคืนนี้
ดูก่อนละกัน
ได้ ไว้ดูก่อน
นี่เป็นไงคะ
ดูตุ๊กตาแก้วสวยๆ นั่นสิ
มันเพราะมาก
คุณเป็นคนอเมริกัน
ครับ
ชอบโคล พอร์ทเตอร์เหรอคะ
แฟนตัวยง
ผมชอบคิดว่าตัวเอง อยู่ก๊วนเพื่อนซี้ลินดาและโคล
ล้อเล่นน่ะ
เนื้อเพลงไพเราะมาก
ฟังแล้วเพลินมาก
ชวนหลงใหล
กิลคะ
กิล
- ครับ - เราจะไปแล้ว
จะไปแล้วเหรอ
ค่ะ เรามีนัดกับพอลและแครอลที่พิพิธภัณฑ์
- ไปดูโชว์ส่วนตัว - โอเคจ้ะ
- ค่ะ - ครับ
พอดีพอลเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องโมเน่ต์
คุณจะต้องได้ความรู้แน่
- ดีจ้ะ - โอเค
ไปหาวัฒนธรรมกันเลย
เทคนิคเล่นสีทำได้น่าทึ่งมาก
เขาคือบิดา แอ็บสแตรคเอ็กซ์เพรสชั่นนิสม์จริงๆ
ผมขอถอนคำพูด
อาจเป็นเทอร์เนอร์
แต่ว่าภาพนี้...มีพลังมาก
ถ้าจำไม่ผิด เขาใช้เวลาวาดภาพนี้ 2 ปี
เขาไปวาดที่จิแวร์นี่ซึ่งเขาไปที่นั่นบ่อย
ได้ยินว่าโมเน่ต์ชอบใช้เทคนิคหนึ่ง
กำลังตั้งใจฟังพอลพูดอยู่นะ
แคเลอโบต์จะมาเยี่ยมเขาบ่อยๆ
ผมรู้สึกว่าศิลปินผู้นี้ถูกประเมินค่าต่ำไป
ถึงแล้ว...
นี่คือปิกัสโซ่ผู้ยิ่งใหญ่
ถ้าผมจำไม่ผิด เขาวาดภาพเหมือนสุดสวยนี้จาก...
ชู้รักชาวฝรั่งเศส มาเดลีน บริสซูในยุค 20
พอล เรื่องนี้ผมคงต้องแย้ง
- งั้นหรือ - กิล กิล...ฟังเงียบๆ น่า
คุณอาจได้ความรู้ใหม่ๆ
ถ้าผมจำไม่ผิด
ภาพนี้ล้มเหลวในการสะท้อน ความงามสาวฝรั่งเศสชื่อเอเดรียอาน่า
จากบอร์กโดซ์ ถ้าผมจำประวัติศาสตร์ศิลป์ไม่ผิด
เธอมาปารีสเรียนออกแบบเสื้อผ้าละคร
ผมมั่นใจว่าเธอมีสัมพันธ์รักกับโมดิกลิอานี่
แล้วมาบราค ทำให้ปาโบลได้พบเธอ
ปิกัสโซ่
แน่นอนสิ่งที่เราไม่ได้จากภาพนี้
คือความงามที่ลึกซึ้งของเธอ
เธอสวยหยาดเยิ้ม
คุณเมาอะไรมานี่
ผมคงไม่ชมภาพนี้ว่าสวย
เป็นการแสดงความคิดไพร่กระ)มพี ที่ปาโบลดูเธอมากกว่า
มองเธอ
เขาเขวไป เพราะเธอเป็นสาวสะบึมร่านราคะ
นมเนยเกินไปสำหรับผม
กิลหายไปไหน
ทำงานค่ะ
เขาไปเดินเล่นรอบปารีส
แสงสียามราตรีสร้างแรงบันดาลใจให้เขา
ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะไปเต้นรำกับพอล
แล้วแครอลล่ะ
เธอนอนพัก กินหอยนางรมไม่สดไป
ไปละ
ขอบคุณสำหรับมื้อนี้ค่ะ พ่อ
บายจ้ะ ที่รัก
คุณคิดว่ากิลหายไปไหนทุกคืน
คุณก็ได้ยินลูกนี่
เขาไปเดินหาไอเดีย
เหรอ
พูดเหมือนคุณไม่เชื่อ
ไม่รู้สิ
ผมเห็นรายได้เขา
แต่บางทีอดคิดไม่ได้ว่าเขาไม่เต็มบาท
ไม่ชอบที่เขาวิจารณ์ รีพับลิกันในขบวนการปาร์ตี้น้ำชา
พวกนั้นเป็นคนดีคิดทวงประเทศคืนมา
ไม่ใช่ "ผีดิบไร้สมอง หัวเอียงซ้าย"
คุณได้ยินที่เขาว่าไหม
ไม่เข้าใจคุณจะให้คนตามดูเขาไปทำไม
ไม่เหรอ
ผมอยากรู้ว่าเขาหายไปไหนทุกคืน
ที่เรารู้แน่ๆ
เขาไม่ได้ไปเต้นรำ
ขอตัวนะครับ
เขากวนใจคุณหรือเปล่า
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
หวังว่าจะได้พบคุณที่นี่
ดี เป็นยังไงบ้าง
ปาร์ตี้สุดยอด
โอ้ดี
ดีใจที่ได้พบคุณค่ะ
ขอบคุณครับ
โอ้ เดลฟีน
กิล ไว้ค่อยคุยกัน
- ได้ - ขอให้สนุกนะ
- บายจ้ะ - ดีใจที่พบคุณ
แปลกใจจริงๆ
ผมรู้ มันฟลุคน่ะ
ผมไปหาสไตน์
เธอใกล้อ่านนิยายของผมจบแล้ว
ผมเจอกับอาร์ชิบอลด์ แมคลีช
เขาว่าจะมาที่นี่
"ไปด้วยกันไหม" "ผมไม่บุกไปงานฟิทซ์เจอรัลด์หรอก"
แต่พอเขาบอกว่าคุณจะมา
คุณกับปาโบล นึกว่า...
ปาโบลอยู่บ้าน
เราทะเลาะกันนิดหน่อย
ไม่น่า
เห็นคุณเต้นรำสนุกอยู่กับดีจูน่า บาร์นส์
ใช่ ครับ
เดี๋ยว นั่นดีจูน่า บาร์นส์เหรอ
ใช่ค่ะ
มิน่าเธอถึงอยากเป็นฝ่ายนำผม
ที่นี่เหมาะจะจัดงานเลี้ยงใช่ไหมคะ
สุดยอด
มีแต่ฟิทซ์เจอรัลด์ที่ทำได้
- ใช่ ฟิทซ์เจอรัลด์ - อยากพาคุณไปดูอะไร
- ตามมาสิ - โอเค
หนังสือคุณเป็นยังไงคะ
ดีขึ้นเรื่อยๆ
ดู...นี่สิ
มาจากช่วงเปลี่ยนศตวรรษ
สวยใช่ไหม
มันเป็นยุคโปรดของ
รักมันมาก ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
ดีใจจังที่ได้พบคุณคืนนี้
ผมหวังอยู่...
ดีใจที่พบคุณเช่นกันค่ะ
สาวปารีสคนสวย...
ดุจงานรื่นเริงเคลื่อนที่ได้นี่เอง
จำคำผมไว้นะ ผมจะต้องแย่งคุณ จากเจ้าผู้ลี้ภัยจากเมืองมาลากาให้ได้
ระหว่างเบลมอนเต้กับผม คุณจะเลือกใคร
แต่เขากล้ากว่าผม
เขาเผชิญหน้าความตายบ่อยๆ ตรงๆ ด้วย
ถ้าคุณเลือกเขา ผมคงผิดหวังแต่ก็เข้าใจ
ใช่ เธอเลือกปิกัสโซ่
แต่ปาโบลคิดว่า ผู้หญิงมีไว้หลับนอนหรือวาดรูปเท่านั้น
แล้วคุณล่ะ
ผู้หญิงทัดเทียมกับชายด้านความกล้า
คุณเคยยิงสิงโตที่กระโจนใส่เหยื่อไหม
ไม่เคยค่ะ
อยากรู้ไหมว่ามันรู้สึกอย่างไร
คิดว่าไม่
คุณเคยล่าสัตว์ไหม
ไม่เคย
คุณล่ะ
เคยแต่ล่าซื้อของถูก
เสียงมันดัง
เราไปหาที่อื่น...
ที่ได้ยินความคิดเรากันดีกว่าไหม
สวัสดีค่ะ
ใครอยากชกต่อยบ้าง
หวังว่าคุณกับปาโบลไม่ได้ทะเลาะกันรุนแรง
เขาหงุดหงิดและหึงหวง
พวกศิลปินก็เหมือนเด็กๆ
คุณคงรู้ทำไมพวกนั้นอยากวาดรูปคุณ
เพราะว่าใบหน้าคุณงามดุจนางฟ้า
คือมันน่าสนใจมาก
เพียงแต่...
คุณก็น่าสนใจเช่นกันค่ะ
ในแง่หลงทางนะ
หลงทาง ผมคงจะหลงทางจริงๆ
เล่าเรื่องหนังสือคุณให้ฟังหน่อยสิคะ
หนังสือผมค่อนข้าง...
รู้อะไรไหม
คืนนี้ผมไม่สนใจหนังสือผมเลย
ผมอยากเดินชมเมืองปารีสกับคุณ
ลืมอยู่เรื่อยว่าคุณเป็นนักท่องเที่ยว
พูดแค่นั้นยังน้อยเกินไป
ตัดสินไม่ได้สักทีว่าปารีส ตอนกลางวันหรือกลางคืนสวยกว่ากัน
ไม่ ไม่ได้ คุณเลือกไม่ได้อยู่แล้ว
ผมแย้งคุณชนิดรุกฆาตได้ทั้งสองด้าน
บางครั้งผมก็คิดว่าจะมีใครสร้าง งานเขียน ภาพวาด
เพลงซิมโฟนี่หรือประติมากรรม ที่จะเทียบเมืองที่ยิ่งใหญ่นี้ได้
ทำไม่ได้ เพราะถ้ามองไปรอบๆ
ถนนทุกสายมีศิลปะเพาะของมัน
พอเราคิดว่าในจักรวาล ที่เย็นชา รุนแรง ไร้ความหมายนี้
มีปารีสอยู่ แสงไฟต่างๆ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นบนดาวพฤหัส หรือดาวเนปจูน
แต่มองลงมาจากอวกาศ ก็เห็นแสงไฟที่นี่
ร้านคาเฟ่ ผู้คนนั่งดื่ม ร้องเพลงกัน
เท่าที่เรารู้ ปารีสเป็นที่ร้อนแรงที่สุดในจักรวาล
คุณเจ้าบทเจ้ากลอนจัง
ถามจริง มันก็แค่
คุณน่ารักมาก แต่ผมคงไม่พูดว่าเป็นการร่ายกลอน
ถึงผมจะพูดได้ค่อนข้างดีก็เถอะ
เห็นอะไรถูกใจไหมคะ
ครับ อายจังที่จะบอกว่าพวกเธอดึงดูดผม
ผมชอบสาวเซ็กซี่ใจง่าย
ผมคงดูบ้องตื้นสินะ
สมัยอยู่ ร.ร.คาทอลิก สุดสัปดาห์หนึ่ง กับรูมเมท
จ้างผู้หญิงจากปิกัลล์ มาสอนจริตผู้หญิงให้เรา
ถามจริง
จริง
ว้าว มันช่าง...
ผมคงจะเก็บไปคิดแน่
ผมชอบเดินเล่นกับคุณ
คุณดูน่าทึ่งมาก
ขอบคุณค่ะ
พระเจ้า นั่นใช่คนที่ผมคิดหรือเปล่า
เธอมาทำอะไรที่นี่ ยืนจ้องแม่น้ำอย่างนั้น
คุณพระช่วย
- เซลด้า คุณจะทำอะไร - ปล่อย
หยุด
ไม่อยากอยู่ต่อแล้ว
มีอะไร
สก็อตกับเคาน์เตสสุดสวยนั่น
เห็นทนโท่ พวกเขาแอบกระซิบเรื่อง
ยิ่งทั้งคู่ดื่มด้วยกัน เขาก็ยิ่งชอบหล่อน
ไม่
สก็อตรักคุณคนเดียว
ผมพูดได้เต็มปาก
ไม่ เขาเบื่อแล้ว
คุณเข้าใจผิด ผมรู้
รู้ได้ยังไง
เชื่อผมสิ ผมรู้แล้วกัน
บางทีเราก็มีความรู้สึกกับใครบางคน
- ผิวปวดรวดร้าว - คืออะไร
ไม่รู้ เกลียดหน้าตัวเอง
ไม่ อย่าโดดนะ
- อย่าโดด - ไม่ๆ
- อย่านะ - เอ้านี่
กินซะ
อะไร
แวเลี่ยม จะช่วยให้คุณรู้สึกดีขึ้น
คุณพกยาติดตัวเหรอ
ปกติไม่ เพียงแต่...ตั้งแต่หมั้นกับอิเนซ
ผมเริ่มหวาดระแวง
แต่ผมมั่นใจว่ามันคงดีขึ้นหลังแต่งงาน
- กินซะ - ไม่เคยได้ยินยานี่ มันคืออะไร
มันเป็น...ยาของอนาคต
ไม่เห็นคุณเล่าเลยว่าจะแต่งงาน
ใช่แล้ว
คือว่ามันยังเป็นเรื่องอนาคตอีกไกล
ขอให้โชคดีกับหนังสือคุณ
ขอบคุณ
และการแต่งงานของคุณด้วย
ขอบคุณ
คุณจะต้องชอบอิเนซเธอ...
เธอเป็นคนที่มีอารมณ์ขันร้ายกาจ
มีเสน่ห์
ก็ไม่ได้บอกว่าเราเห็นตรงกันทุกเรื่อง
ยกเว้นเรื่องสำคัญๆ
ใช่ ที่จริงอาจเป็นเรื่องเล็กๆ
บางทีก็มีสิ่งที่ต่อไม่ติดเรื่องใหญ่ๆ
คือเธออยากอยู่ที่มาลิบู และอยากให้ผมทำงานในฮอลลีวู้ด
แต่ผมจะบอกว่าเราต่างชอบ...
อาหารอินเดีย ก็ไม่ใช่ทุกเมนู ยกเว้นขนมปังพิต้า
เราชอบพิต้า
รู้สึกจะเรียกว่า "นาน"
ควรกลับได้แล้ว ปาโบลคงคิดถึงแล้ว
ผมจะเดินไปส่ง
ไม่ต้อง ดื่มต่อเถอะ
อยู่ใกล้ๆ นี่เอง
ไม่ได้ ผมจะไม่...
อยากอยู่คนเดียวสักพัก
แต่ขอบคุณสำหรับค่ำคืนนี้ สวัสดีค่ะ
เราพบกันแล้ว เมื่อหัวค่ำ
ที่งานเลี้ยง
ดาลี จำได้ไหม
เหรอครับ
ดาลี
นึกออกแล้ว
ดาลี
ใช่
ขอบคุณครับ
งั้น...
ผมชอบ...ภาษาน่ะ
ภาษาฝรั่งเศส
แต่บริกร ไม่ชอบ
คุณชอบรูปร่างของแรดไหม
อะไรนะ แรดเหรอ
ผมไม่เคยนึกถึงมันเลย
ผมวาดรูปแรด
ผมวาดรูปคุณ
ตาคุณเศร้า
ปากใหญ่ ละลายอยู่บนทรายร้อนระอุ
มีน้ำตาหนึ่งหยด
ใช่ ในน้ำตาคุณ เป็นอีกหน้าหนึ่ง
หน้าของพระคริสต์
ใช่ และแรดด้วย
ใช่ ผมคงจะดูเศร้า
ผมอยู่ในสถานการณ์สุดพิศวง
พวกเขามาแล้ว หลุยส์
ทางนี้
เพื่อนๆ ผมเอง
นี่คุณบุนเยล
บุนเยล
บุนเยลและคุณแมน เรย์
สวัสดีครับ
แมน เรย์ พระเจ้า
สวัสดีครับ
นี่เพ็นเดอร์
เพ็นเดอร์
นี่...
เพ็นเดอร์
ครับ
ส่วนผม...ดาลี
ดาลี
เห็นไหม คุณต้องจำได้แล้ว
เพ็นเดอร์อยู่ในสถานการณ์สุดพิศวง
พูดไปฟังดูบ้ามาก
พวกคุณคงคิดว่าผมเมา แต่ผมต้องบอกใครสักคน
ผมมาจากคนละช่วงเวลา
คนละยุคสมัย จากอนาคต
ผมมาจากโลก 2 พันปีข้างหน้า
ผมขึ้นรถคันหนึ่ง แล้วก็ย้อนกาลเวลามา
ถูกต้องที่สุด
คุณอาศัยอยู่ในสองโลก
เท่าที่ฟัง ผมไม่เห็นมีอะไรแปลก
ใช่สิ พวกคุณนิยมลัทธิเหนือจริง
แต่ผมเป็นคนธรรมดา
ในชีวิตหนึ่ง ผมหมั้นกับผู้หญิงที่ผมรัก
อย่างน้อยผมก็คิดว่ารักเธอ
ผมควรรักเธอสิ ผมกำลังจะแต่งกับเธอ
พวกแรดร่วมรักด้วยการยกตัวเมียขึ้น
แต่มีความแตกต่างไหม ความงามระหว่างแรด 2 ตัว
มีผู้หญิงอื่นสินะ
ใช่ เอเดรียอาน่า
และคือผมหลงเสน่ห์เธอ
ผมรู้สึกว่าเธอน่าหลงใหลมาก
แต่ปัญหาคือผู้ชายอื่น...
พวกศิลปินดังๆ อัจริยะทั้งหลายก็หลงใหลเธอ
เธอก็หลงใหลพวกนั้น
เรื่องเป็นอย่างนี้
ผู้ชายที่รักผู้หญิง มาจากยุคอื่น
ผมมองเห็นภาพแล้ว
ผมมองเห็นภาพยนตร์
ผมมองเห็นปัญหาที่เอาชนะไม่ได้
ผมมองเห็นแรด
เมื่อคืนคุณทำงานเสร็จไหม
เสร็จ แต่ผมเริ่มคิดว่าบางที...
หนังสือผมสมจริงสมจังเกินไป
จนไม่เปิดช่องให้จินตนาการผม
โลดแล่นโดยไม่ต้องคิดถึงหลักเหตุผล
ทำไมคุณดูดีแบบนี้นะตอนเช้าๆ
ไม่
- มานี่แป๊บหนึ่งน่า - เราต้องแต่งตัวแล้ว
น่านะ
- ผมทำงานเป็นบ้าเป็นหลัง - กิล...
ผมต้องทำให้เสร็จ แต่ว่าผมอดใจไม่ไหวพอเห็นคุณ
น่าฟัดแบบนี้ตอนเช้าๆ
พอลว่าเราต้องไปชนบท
เขาจะพาไปกินกลางวันที่โรงแรมเก๋ๆ
แต่ถ้าคุณไม่อยากไป ก็ไม่ต้องไป
ไม่ยอมพลาดเพราะคุณแน่
สวัสดีครับ
สวัสดี ขอถามอะไรหน่อยเรื่องโรแดง
เขารักภรรยาแต่ก็รักชู้รักด้วยใช่ไหม
ค่ะ
เป็นไปได้เหรอที่จะรักผู้หญิง 2 คนพร้อมกัน
เขารักทั้งคู่ แต่รักคนละแบบ
- เข้าใจนะคะ - ผมไม่เข้าใจ
มันเป็นฝรั่งเศสจ๋ามากๆ
เรื่องนี้พวกคุณ พัฒนาไปไกลกว่าพวกเราหลายขั้น
คุณจำผมได้ใช่ไหม
ผมมากับกลุ่ม...
ค่ะ กลุ่มที่มีผู้ชายชอบอวดภูมิ
อวดภูมิ
ใช่เลย คำนี้เหมาะมาก
นักสืบดูลุค
นี่เป็นรูปถ่ายเขา
ผมอยากรู้ว่าเขาไปที่ไหนทุกคืน
คุณสงสัยเรื่องอะไร
เขาหมั้นกับลูกผม
จะแต่งงานกันแล้ว
ผมอยากให้มั่นใจว่าลูกเลือกคนไม่ผิด
ก็ธรรมดา รอบคอบไว้ก่อนพ่อสอนไว้
คุณมาถูกที่แล้วครับ
คุณทิสเซอรองต์จะตามสืบหนุ่มคนนี้ให้
และรายงานคุณว่ากลางคืนเขาไปไหน
ขอบคุณที่จอดครับ
กิล เพ็นเดอร์
ทอม เอลเลียต
เดี๋ยวนะ ทอม เอลเลียต
ทอม สเติร์นส์ เอลเลียต
ทีเอส เอลเลียตเหรอ
ที.เอส.เอลเลียตงั้นเหรอ
"พรูฟร็อก" เป็นกลอนประจำใจผมเลย
โอเค ขอโทษครับ ขอโทษ
ไม่น่าเชื่อเลย
ที่ที่ผมจากมา
คนวัดคุณค่าชีวิตด้วยช้อนตักโคเคน
สวัสดีครับ
คุณสไตน์
เพ็นเดอร์
เดี๋ยวจะพูดถึงงานคุณ อ่านจบแล้ว
เรากำลังประสบวิกฤตส่วนบุคคลอยู่
ให้ผมมาใหม่ไหม
ไม่อยากขัดจังหวะ
ไม่ ไม่เป็นความลับ
อาเดรียอาน่าทิ้งปาโบล แล้วบินไปอัฟริกากับเฮมมิ่งเวย์
เขาพาเธอไปล่าละมั่ง แต่เธอจะกลับมาหาเขา
เสียงหมาในหอนตอนดึก
เวลาที่เรานอนอยู่ในเต๊นท์จะทำเราเสียสติ
ยอดเขาคิลิมานจาโรไม่ใช่ปารีสนะ
ว่าไงนะครับ
เขาพาเธอไปยอดเขาคิลิมานจาโรงั้นเหรอ
เรื่องงานเขียนของคุณ
มันไม่ธรรมดาจริงๆ
แง่หนึ่ง มันคล้ายๆ นิยายวิทยาศาสตร์
เราทุกคนกลัวตาย และตั้งคำถามตัวตนเราในจักรวาล
หน้าที่ศิลปินไม่ใช่จำนนต่อความสิ้นหวัง
จะต้องหาสิ่งเยียวยา ความว่างเปล่าในการมีชีวิตอยู่
คุณส่งสารชัดเจน มีพลังแล้ว
อย่าเพิ่งท้อถอย
บอกกิลให้เอาสูทไปด้วย
เราจะไปทานภัตตาคารหรูคืนพรุ่งนี้
หนูลืมบอก กิลไม่ไปมงแซงต์มิเชลด้วย
ทำไมล่ะ
พ่อไม่เข้าใจ
เพราะเขาเขียนหนังสือ
เขาแก้บท
แล้วก็แก้ที่แก้ใหม่อีก
เขาว่า "ปิกัสโซ่ไม่มีวันออกจากสตูดิโอ"
หนูว่า "กิล คุณต่างจากปิกัสโซ่ลิบลับ"
แล้วเขาก็มองหน้าหนู
เขาจะพลาดสุดสัปดาห์แสนสนุก
มีเพลงของโคล พอร์ทเตอร์ไหมครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
จำคุณได้
เหรอครับ
เขาเป็นเพื่อนคุณ
โคล พอร์ทเตอร์เหรอ ใช่ ห้ามลืมลินดาด้วยนะ
เธอก็เป็นซี้ผม
คุณรู้ใช่ไหมว่าผมล้อเล่น
รู้ค่ะ คุณดูเด็กเกินไป
คุณก็ดูเด็ก
ไม่น่ารู้จักผลงานเขาดี
เพราะเขาแต่งเพลงเกี่ยวกับปารีสเยอะ
ทำไมเป็นอย่างนั้น
เหมือนเขาหลงรักบ้านเกิดของคุณ
คุณเป็นคนปารีสใช่ไหม
ค่ะ มองซิเออร์
"ค่ะ มองซิเออร์"
เรียกผมว่า กิล เถอะ
- ค่ะ - ต้องให้คุณเท่าไหร่ครับ
แผ่นนี้นะคะ
โอเค
คุณแปลนี่ได้ไหมครับ
คุณพูดอังกฤษได้ไหม
โอเค ไม่เป็นอะไร ขอบคุณ
"ปารีสยุคนั้นมีอยู่จริง คนที่เลือกอยู่...
ที่อื่นบนโลกใบนี้ทำให้สนเท่ห์เสมอ
ทานมื้อค่ำกับปาโบลและอองรี มาทีส
ปาโบลเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ แต่มาทีสเป็นจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่
ปารีสในฤดูร้อน
จะเป็นเช่นไร หากนั่งตรงข้ามชู้รักใครบางคน
ในร้านแม็กซิมยามที่...ยามที่ดีที่สุดของร้าน
หลงรักนักเขียนอเมริกัน คนหนึ่งที่เพิ่งรู้จักชื่อว่า จิล เพ็นเดอร์
ดุจต้องมนตร์ในบัดดลที่เคยได้ยินมา เกิดขึ้นกับแล้ว
รู้ว่าปิกัสโซ่และเฮมมิ่งเวย์ ต่างรักแต่ไม่ว่าเหตุผลกลใด...
หัวใจหาเหตุผลไม่ได้ กลับหลงใหลกิล
อาจเพราะเขาดูใสซื่อ ไม่โอ้อวด
เหมือนเช่นเคยในชีวิตแสนอาภัพนี้ เขากำลังจะแต่งงานกับหญิงที่ชื่ออิเนซ
ฝันว่าเขามาหา ซื้อของขวัญเล็กๆ มาให้
เป็นต่างหู และเราก็ร่วมรักกัน"
ต่างหู
ให้ตาย พวกคุณมาทำอะไร
พ่อแสบร้อนที่หน้าอก
จริงเหรอ คุณพ่อ...
เชื่อว่าแค่ท้องอืด
เราจะเสี่ยงไม่ได้
พ่อผ่าขยายหลอดเลือดหัวใจ 3 ปีก่อน
อ้อ ใช่ครับ
หมอใส่บอลลูนให้ ก็แค่นั้น
- บอลลูนเหรอ - ใช่
ส่งหมอในโรงแรมมาห้อง 728 ทีค่ะ
ไม่ต้องตามหมอหรอกน่า
กิล ทำไมแต่งตัวซะหล่อ
ผม ไม่ได้แต่ง ผมเขียนหนังสืออยู่
ผมกำลังจะเขียนหนังสือ
คุณแต่งหล่อ ีดโคโลญจ์เพื่อเขียนหนังสือ
เปล่า เมื่อกี้ผมอาบน้ำมาเพราะว่า...
คุณก็รู้ผมหัวแล่นเวลาอาบน้ำ ความคิดจะพรั่งพรู
เราไปมงแซงต์ มิเชลได้ครึ่งทาง พ่อก็หน้าซีดเป็นไก่ต้ม
- แย่เลย - ตกใจหมดเลย
เราต้องเลี้ยวรถกลับ
ก็ต้องอย่างนั้น
จอห์น มีอะไรให้ช่วยไหม
ผมดูสีหน้าคุณโอเคนะ
แต่ผมไม่ใช่หมอ
ไม่เป็นอะไร
คงเป็นเนื้อตุ๋นที่เธอบังคับให้กิน
นั่นอะไร
ไหน
ในมือคุณน่ะ
ไม่มีอะไร
ของขวัญนี่
ผมรู้
คือมันไม่ใช่ ก็ใช่ แต่ว่า...
ให้เหรอ
ใช่ มันไม่ได้สวยหรูอะไร
ซื้อจากตลาดนัด...
แกะดูได้ไหม
ไม่ นั่นละที่จะบอก
ที่รัก ผมอยากไว้ตอนมื้อค่ำพิเศษ ผมจะมอบให้คุณ
เป็นเครื่องประดับหรือเปล่า
ก็...
ถ้าใช่ ก็ขอให้เป็นแบบที่ชอบ สร้อยหินมูนสโตน
- ที่คุณซื้อให้... - ผมนึกว่าคุณชอบมูนสโตน
เพราะมันขาดแบบเก๋ๆ แต่ก็ยังดูดี
คุณแม่ชอบพูดแบบนี้นี่
จ่ายถูกก็ได้ของถูกต่างหากที่ชอบพูด
ค่ะ แม่ยังไม่เห็นสร้อยนี่
หนูไม่ใส่แน่ๆ
หนูจะเอาให้ดู
แล้วแม่จะเข้าใจ
จู่ๆ ทุกคนก็ไม่ชอบหินมูนสโตนซะงั้น
มันดูเรียบไปหน่อย
ผมนึกว่าคุณชอบตรงที่มันเรียบ
ใช่ นั่นละปัญหา
มันเรียบเกินไป
ผมจะไปรู้ได้ไง
เรียบเกินไปอีก
ต่างหูมุกของหายไปไหน
คุณเอามาด้วยเหรอ
ผมไม่ยักจำได้ว่าคุณเอามาด้วย
- ผมไม่... - เอามา
มานี่ยังใส่เลย
ไม่ได้ใส่ คุณต้องใส่แล้วหลุดแน่ๆ
- ทั้ง 2 ข้างเลยเหรอ - ใช่
กิล เจาะหูนะ
แม่บอกแล้วว่าให้เก็บของไว้ในตู้เซฟ
แม่ว่าแม่บ้านเอาไปหรือเปล่า
อยู่แล้วล่ะ
หนูมั่นใจว่าเมื่อเช้ายังเห็นมันอยู่เลย
เป็นแม่จะรีบแจ้งของหายทันที
เมื่อวานยัยนั่นเชิดใส่ตอนหนูให้ทำเตียง
อย่าเพิ่งด่วนสรุปเลย
คุณจะซี้ซั้วหาว่าใครขโมยไม่ได้
ค่ะ อยากแจ้งความของหาย
อิเนซ อย่าน่า
ส่งจนท.สายสืบในโรงแรมมาได้ไหม
นี่กลายเป็นการล่าแม่มดไปแล้ว
คุณทำอย่างนี้กับคนอื่นไม่ได้นะ
ทำได้สิ ถ้าเขาเป็นขโมย
ไม่ชอบยัยแม่บ้านนั่นอยู่แล้ว
ตั้งแต่แรก ก็บอกแล้ว
เธอก็น่ารัก
มีอัธยาศัย
ยิ้มแย้มดี
- คุณชอบเข้าข้างพวกลูกจ้างทุกที - ผมไม่ได้ทำ
พ่อถึงว่าคุณเป็นคอมมิวนิสต์
ผมหมอเจอราร์ดครับ
ดีค่ะ
เอาน้ำอีกไหมคะ
ไม่เป็นอะไร
ขอบใจ
เขาเคยทำบอลลูนหัวใจ
ไม่ต้องหรอก
โอเค
ดู
ใช่นี่หรือเปล่า
ผมไม่รู้ ใช่ไหม
คุณเจอที่ไหนคะ
ในห้องน้ำ
- ในห้องน้ำ - ใช่ ที่อ่างล่างหน้า
ผม....
มันไปอยู่ในห้องน้ำได้ไง
ผมไม่รู้ เห็นมันวาง...
คุณอาจจะทำหล่นไว้
ตอนคุณถอดเก็บ
แม่บ้านคงเก็บได้
เลยวางไว้ให้เราเห็นได้ง่ายๆ
เธอนี่ช่างคิดจริงๆ
ไม่ได้ทำหล่น ไม่มีวันทำตุ้มหูมุกหล่น
ที่สำคัญคือมันไม่ได้หาย
โอ้ เพ็นเดอร์
กำลังบอกมาทีสว่า จะซื้อภาพวาดใหม่ของเขามาสะสม
ว่า 500 ฟรังค์สมราคาดี
ภาพของมาทีส 500 ฟรังค์เหรอ
ผมว่าสมราคามาก
ผมจะขอซื้อภาพคุณ 6-7 รูปได้ไหม
ถืออะไรมา
บทแก้ไข 2-3 บทแรกของหนังสือผม
ถ้าคุณบอกได้ว่าผมมาถูกทางแล้ว
ผมจะขอบคุณมาก
ทิ้งไว้นี่
ได้ครับ เยี่ยม
คุณได้ข่าวจากเฮมมิ่งเวย์หรือยัง
พวกเขากลับมาได้หลายวันแล้ว
การเดินทางไม่เวิร์ค
ว่าแล้วไปกันไม่รอดหรอก
มันจบแล้ว กับปิกัสโซ่ด้วย
- โอ้ ไม่ - เธออยู่ที่เดย์โรลล์ คนเดียว
คนเดียว
จิตรกรแนวเหนือจริงจอมเพี้ยนแต่งงาน
พวกเขาจัดงานที่นั่น
เธอคงดีใจที่เจอคุณ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมมาหาคุณ
จริงหรือคะ
จริง นี่อาจเป็นอะไรที่ไม่ทันตั้งตัว
แต่ในฐานะนักเขียน ผมค่อนข้างเก่ง
เรื่องจับความรู้สึกคนโดยเพาะผู้หญิง
ผมรู้สึกว่ามีความรู้สึกซับซ้อนบางอย่าง ที่คุณอาจมีให้ผม
คุณจะแต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ
ตอนนี้ทุกอย่างเป็นเรื่องในอากาศ
ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มีที่อื่นที่เราคุยกันได้เงียบๆ กว่านี้ไหม
มีสิ
งั้นไปกัน
คุณบุนเยล
ผมมีไอเดียเด็ดๆ สำหรับหนังให้คุณ
เหรอ
คนกลุ่มหนึ่งมางานปาร์ตี้มื้อค่ำหรูหรา
พอเลิก พวกเขาออกจากงานไม่ได้
ทำไมล่ะ
พวกเขาก้าวไม่พ้นประตูซะเยๆ
ทำไมล่ะ
ใจเย็น เมื่อพวกเขาถูกบังคับให้อยู่รวมกัน
ความศิวิไลซ์ที่าบไว้หายไปอย่างรวดเร็ว
สิ่งที่เหลืออยู่คือ ตัวตนที่แท้จริงของพวกนั้น คือสัตว์ป่า
ผมไม่เข้าใจ
ทำไมถึงออกจากห้องไม่ได้
ลองเก็บไปคิดดู ใครจะรู้ ไม่แน่สักวันตอนคุณโกนหนวด
มันอาจกระตุกต่อมจินตนาการของคุณ
ผมไม่เข้าใจ อะไรขังพวกเขาไว้
คุณทำอะไรน่ะ
ผมก็ไม่รู้ ผม...
แต่ผมรู้สึกว่าระหว่างที่จูบคุณ เหมือนว่าผม...เป็นอมตะ
แต่คุณดูเศร้าจัง
เพราะชีวิตลึกลับเหลือเกิน
เป็นเพราะช่วงเวลาที่เราอยู่
ทุกอย่างผ่านไปรวดเร็วมาก ชีวิตก็อึกทึกและซับซ้อน
ใช่ คือผมเป็นคนมีเหตุผลมาตลอด
ผมไม่เคยทำอะไรบ้าระห่ำ
ผมไม่ได้อยู่ที่นี่ต่อครั้งแรกที่มาปารีส
ผมไม่กล้าลองเป็นนักเขียนจริงจัง
แค่ว่าผมจะเป็นนักเขียนรับจ้างในฮอลลีวู้ด
ผมแค่อยากจะ...
ผมรู้สึกอยากจะทิ้งไปให้หมด
นี่ครับ
มัน...พิเศษมาก
ครับ ใส่ดูสิ ใส่เลย
สวยมากเลยค่ะ
ดูนั่น
มาสิ มา
คุณพระ ที่นี่สวยมากเลย
ไม่น่าเชื่อ ภาพที่เคยเห็น
อยู่ตรงหน้าแล้ว ลาเบลล์เอป็อก
ว้าว ไม่ยักรู้เมืองนี้จะมีมนต์วิเศษ
ต้องเขียน จม. แจ้งหอการค้าซะแล้ว
ขอบคุณครับ
ไม่ธรรมดา ใช่
น่าทึ่งใช่ไหมคะ
ครั้งแรกที่เราพบกัน ก็พูดถึงที่นี่ให้ฟัง
และยุคเบลล์เอป็อก แล้วเราก็ได้มา
ผมรู้ ไม่รู้ทำไมผมมีความรู้สึกแบบว่า...
บอกไม่ถูก เหมือนผมไม่สามารถ...
เชื่อในโชคของผมได้อีก
รู้แล้วว่าอยากไปที่ไหนต่อ
พาผมไปเลย
ดูนั่น
คุณพระช่วย
ปาโบลชื่นชมเขามากๆ
- ต้องไปสวัสดี - อย่าไปกวนเขาเลย
- ไปเป็นเพื่อน ตื่นเต้น - จริงเหรอ
แต่เราก็รู้เขาเป็นคนขี้เหงา
เขาคงดีใจที่มีเพื่อน
ก็ได้ งั้นไปกัน
มองซิเออร์โลแตร็ก
เขาเชิญให้เราร่วมโต๊ะด้วย
ภาษาฝรั่งเศสตรงนี้ผมเข้าใจ
ท่าทางเขาด้วย
ครับ ผมเป็นคนอเมริกัน
ผมก็ชื่นชอบภาพวาดของคุณ มันสวยมาก
ปอล โกแกง
- น่าตื่นเต้นมากใช่ไหม - ใช่ ใช่เลย
เห็นภาพที่เขาสเกตช์ไหม
สมัยนี้ไม่มีใครวาดได้อย่างนี้แล้ว
ทั้งปิกัสโซ่ มาทีสก็ไม่ได้
ใช่ น่าทึ่งมาก คุณพูดอังกฤษได้ไหม
ไม่ๆ พูดได้ดี
ผมกับเดอกาส์กำลังคุยกันว่านี่เอ่อ...
นี่...
เขาว่าคนรุ่นนี้ว่างเปล่า
ไม่มีจินตนาการ
อยากไปอยู่ในยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาการ
ไม่นะ
แต่นี่คือยุคทอง
ใช่ เขาอยากให้เดอกาส์พาคุณ ไปพบเพื่อนเขา ริชาร์ด
เขากำลังหาคน...
ทำฝ่ายเสื้อผ้าให้บัลเล่ต์เรื่องใหม่
- ฝ่ายเสื้อผ้าให้บัลเล่ต์หรือคะ - ใช่
โอ้พระเจ้า
ไม่ได้อยู่ที่นี่
คืออยู่ แต่ไม่ได้...
อย่าแจกแจงจะดีกว่า
เราแค่ผ่านมาชั่วคราวครับ
ขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหม
ไม่นานโกแกงก็หว่านเสน่ห์ใส่คุณแล้ว
เราอย่ากลับไปยุค 20 เลยเถอะ
คุณพูดเรื่องอะไร
เราน่าจะอยู่นี่
นี่เป็นช่วงต้นยุคลาเบลล์เอป็อก
เป็นยุคที่ปารีสยิ่งใหญ่ สวยงามที่สุด
แต่แล้วยุค 20 ล่ะ ไหนจะ...
ชาร์ลส์ตัน ฟิทซ์เจอรัลด์ เฮมมิ่งเวย์
ผมหมายถึงผมรักพวกนั้น
แต่มันเป็นปัจจุบัน มันน่าเบื่อ
น่าเบื่อ
มันไม่ใช่ปัจจุบันของผม
ผมมาจากปี 2010
คุณหมายความว่าไง
ผมย้อนมาหาคุณ เหมือนที่เราย้อนมาช่วง 1890
จริงเหรอ
ผมพยายามหนีจากปัจจุบันของผม
เหมือนที่คุณอยากหนีปัจจุบันของคุณ มาที่ยุคทอง
คุณคงไม่คิดว่ายุค 20 เป็นยุคทองนะ
คิด สำหรับผม มันใช่
แต่มาจากยุค 20 ขอบอกว่า...
ยุคทองคือยุคลาเบลล์เอป็อกนี่
คุณดูคนพวกนี้สิ สำหรับพวกเขา
ยุคทองคือยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาการ
พวกนั้นยอมแลกยุคนี้เพื่อไปวาดรูปข้างๆ
ทิเชี่ยนและไมเคิลแองเจโล่
คนพวกนั้นคงคิดว่าชีวิตจะดีกว่านี้...
สมัยที่กุบไลข่านยังอยู่
เห็นหรือยัง ตอนนี้ผมเข้าใจถ่องแท้แล้ว
มันเป็นจุดเล็กๆ แต่...
ก็อธิบายความกังวลในความฝันผมได้
- ฝันอะไร - คืนก่อนผมฝัน
เหมือนฝันร้าย ยาปฏิชีวนะของผมหมด
พอผมไปหาหมอฟัน เขาก็ไม่มียาชา
คุณเข้าใจที่ผมพูดไหม
คนพวกนี้ยังไม่มียาปฏิชีวนะ
คุณพูดเรื่องอะไร
ถ้าคุณอยู่ที่นี่
ที่นี่ก็จะกลายเป็นปัจจุบันของคุณ
ไม่นานคุณก็จะคิดว่ายุคสมัยอื่น...
เป็นยุคทองอีก
จริงๆ แล้วมันก็คือปัจจุบันของเรา
อาจมีเรื่องไม่น่าพอใจบ้าง
เพราะชีวิตก็ต้องมีสิ่งไม่น่าพอใจบ้าง
นี่ละปัญหาของพวกนักเขียน
สรรหาคำพูดได้เก่งกาจ
แต่เป็นคนที่ทำตามอารมณ์
จะอยู่ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของปารีส
คุณเคยเลือกทิ้งปารีสไป แล้วมานั่งเสียใจ
ใช่ ผมเสียใจ ผมตัดสินใจพลาด
แต่ก็ยังดีที่ผมได้เลือก
มันเป็นทางเลือกจริงๆ
แบบนี้ผมคิดว่ามันบ้า ไปไม่รอดหรอก
ถ้าผมอยากเขียนอะไรที่มีคุณค่า
ผมต้องขจัดภาพมายาทิ้งไป
การคิดว่าจะสุขกว่านี้ถ้าอยู่ในอดีต
ก็อาจเป็นหนึ่งในมายาเหล่านั้น
ถ้างั้น...
ลาก่อน จิล
ลาก่อน
อ่านบทใหม่ของคุณแล้ว
คุณมาถูกทาง คุณเข้าใจกระจ่าง
ถ้าบทที่เหลือเป็นแบบนี้
คุณก็จะมีผลงานที่มีคุณค่า
เป็นข่าวดีที่สุดเลย
ผมตั้งใจฟังคุณอยู่แล้ว ผมดีใจจริงๆ
เหมือนผมก้าวหน้าขึ้น
มันมีความหมายกับผมจริงๆ
- เฮมมิ่งเวย์ก็อ่านแล้ว - เขาอ่านแล้วเหรอ
เขาคิดว่าจะต้องเป็นหนังสือที่ดี
แต่เขามีข้อเสนอแนะข้อหนึ่ง
ข้อเสนอแนะอะไรครับ
เขาไม่ค่อยเชื่อว่าพระเอกมองไม่เห็น
ว่าคู่หมั้นเขากำลังนอกใจเขาต่อหน้าต่อตา
- กับใคร - กับตัวละครที่อวดภูมิ
ใช่ เขาเรียกว่าไม่ยอมรับความจริง
ขอบคุณครับ
คุณมันบ้า
พอลกับนี่นะ
คุณเอาความคิดบ้าๆ นี่มาจากไหน
จากไหน จากเออร์เนสต์ เฮมมิ่งเวย์
เขาคิดออก ทำให้ทุกสิ่งสมเหตุสมผล
เนื้องอกในสมองคุณกำเริบอีกแล้ว
ไม่ เรื่องเฮมมิ่งเวย์ไม่ได้บ้าสักนิด
รวมทั้งฟิทซ์เจอรัลด์ เกอร์ทรูด สไตน์
ซัลวาดอร์ ดาลี
เว้นแต่พวกนั้นตายมาชาติหนึ่งแล้ว
อดีตไม่ได้ตาย
ที่จริงมันไม่เคยเป็นอดีตด้วยซ้ำ
รู้ไหมคำพูดใคร ฟอล์กเนอร์ เขาพูดถูก
ผมพบเขาด้วย ผมพบเขาที่งานปาร์ตี้
คุณพูดจาเหลวไหลแล้ว
- ไม่ ผมเปล่า - ใช่ จริงๆ
ไม่ ผมไว้ใจเกินไป ผมหึงแต่ก็ไว้ใจ
มันเป็นความขัดแย้งทางความคิด
สก็อต ฟิทซ์เจอรัลด์กล่าวเอาไว้
ผมรู้แล้ว คุณหลอกผมได้
แต่คุณหลอกเฮมมิ่งเวย์ไม่ได้
ให้ตายสิ กำลังเถียงกับคนบ้าหรือนี่
ก็ได้ ใช่ นอกใจ
นอนกับพอลมา 2-3 คืนแล้ว
เพราะเขาโรแมนติก พูดฝรั่งเศสได้
ส่วนคุณเอาแต่บ้างาน
เพราะเสน่ห์ของเมืองเชยๆ นี่มั้งแต่...
ทำใจซะเถอะ
คุณควรไปพิจารณาตัวตอนเรากลับบ้าน
ผมจะไม่กลับไป
- ขอโทษ ว่าไงนะ - ผมจะอยู่ที่นี่
และไม่เกี่ยวกับที่คุณเผลอใจ
ปารีสก็คือปารีส
ส่วนเรื่องคุณกับผม เห็นชัดว่าเราไม่...
ผมว่าเราเข้ากันไม่ได้
อะไรนะ
ผมคิดว่าเรา...
คุณพูดอะไร พูดบ้าบออะไร
- จะไปว่ายน้ำหรือยัง - ว่าไง
เราเลิกกันแล้วค่ะ
- อะไรนะ - ใช่ กิลจะย้ายมาอยู่ปารีส
- แม่ว่าแล้ว บอกแล้ว - มันเกิดอะไรขึ้น
ไม่ ผมจะอยู่ที่ปารีส แค่เพราะว่าเรา...
ถ้าผมไม่แฮปปี้ ก็จะย้ายกลับไป
แต่ระหว่างนี้จะอยู่
- กับใคร กิล - ไม่ได้อยู่กับใคร
- เพื่อนในวิมานบ้าบอของคุณเหรอ - เปล่า
แม่พูดถูกเรื่องคุณ คุณมันไม่เต็มบาท
ใช่ เป็นคนพูดคนแรก
มีใครเขียนตัวเอกหากินด้วยการ...
ขายปืนแก็บเก่าๆ ตุ๊กตากระดาษกันบ้าง
- ผมไม่ได้คิดจะเสียสละอะไร - ลูกโมโหน่ะ จอห์น
แต่คิดว่าคุณไม่มีผมจะดีกว่า จริงๆ
- อ๋อ เราเลยล่ะ - ใช่ คุณพูดถูกที่สุด
- ไม่อยากเชื่อเธอจะย้ายมา - เชิญ ไปเลย
ไปเดินข้างถนน
สรรเสริญไฟปารีส กับหลังคาบ้าบอ
ลาก่อน อิเนซ
เออ ฝากสวัสดีตรอทสกี้ด้วยนะ
- รู้ไหม พ่อจ้างนักสืบตามดูเขา - เชื่อเขาเลย
นึกแล้วเขาต้องมีอะไรไม่ดี
- จริงเหรอ - อ๋อ แน่นอนอยู่แล้ว
นักสืบเห็นเขาขึ้นรถตอนเที่ยงคืนทุกคืน
แล้วนักสืบก็ขับตามเขาไป
- แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ - ไม่รู้สิ
บริษัทนักสืบบอกว่านักสืบหายตัวไป
เจ้าเป็นใคร
ผมหลงทาง เลี้ยวผิดน่ะ
ทหาร ทหาร
เอาไปตัดหัว เอาไปตัดหัว
เฮ้ สวัสดีค่ะ
ดีใจที่พบคุณ
คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ
เพิ่งไปทานมื้อค่ำกับเพื่อนๆ มา
- เหรอครับ - อยู่ที่นี่ค่ะ
- อ๋อครับ - คุณล่ะ มาทำอะไรแถวนี้
ออกมาเดินเล่นครับ
ที่จริง ผมตัดสินใจย้ายมาอยู่ปารีส
- จริงเหรอคะ - ครับ
เชื่อคุณจะต้องชอบที่นี่
- คุณคิดงั้นเหรอ - ค่ะ
รู้มั้ยวันก่อนคิดถึงคุณ เพราะว่า...
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
บอสได้อัลบั้มใหม่ของโคล พอร์ทเตอร์มา
คุณก็เลยคิดถึงผม
ผมชอบให้คนคิดถึงแบบนั้นนะ
คุณกำลังจะกลับบ้านใช่ไหมครับ
ค่ะ
ผมเดินไปด้วยได้ไหม
หรือให้ผมเลี้ยงกาแฟสักแก้ว
ไม่เป็นไร ฝนตกแล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ เดินตากฝนได้
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
ที่จริงปารีสสวยที่สุดเวลาฝนตก
จริงเหรอ คุณคิดงั้นเหรอ ผมก็ชอบพูดแบบนี้
ผมเห็นด้วยที่สุด
ใช่ มันดูสวยกว่าเดิม
ว่าแต่ ชื่อกาเบรียลค่ะ
กิลครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ชื่อคุณเพราะมาก
Ocr by Salsa Santana 7 Jan 2015